Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

G.


Μου λείπεις κι ας ξέρω ότι δε θα σε είχα ποτέ. Mη ρωτήσεις γιατί, δεν ξέρω.
Είναι σαν να βλέπω τον εαυτό μου να καθρεφτίζεται και λείπει ακόμα και η πρώτη ντροπή.
Γιατί δεν μπορώ να μιλήσω σε άλλον.
ΓΙατί, ίσως να ξέρω χωρίς να ξέρω.
Γιατί μόνο εσένα δεν ντρέπομαι, χωρίς να σε ξέρω.
Γιατί λείπει η πρώτη ντροπή, δεν ξέρω.
Έχω σταματήσει να μετράω..

..τώρα το σήκωσες και ενώ είχα τόσα να σου πω με σόκαρε τόσο που σε τάραξα, ενώ είχες πέσει για ύπνο απο τις 10.
τι με τάραξε όταν μόλις χθες είχα πέσει εγώ από τις 8;
το ακόμα πιο πολύ που μοιάζουμε; δεν ξέρω.
το μήπως αν ενώσουμε το παζλ βρούμε μια άκρη, ή πάμε ένα βήμα παρακάτω το παζλ;
Δεν ξέρω.
Εσύ μπορεί να προσπαθείς να αρνηθείς τον εαυτό σου ενώ εγώ να μάθει να τον δέχομαι; Δεν ξέρω.
΅Εσύ μπορεί να ξέρεις φυσικά, εγώ δεν ξέρω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου